In de gemeente Haarlemmermeer woedt sinds enige tijd en discussie over het maaibeleid. Er wordt minder gemaaid, waardoor bloemen (en bij behorende fauna) ook een kans krijgen. Verstokte stedelingen, die alleen maar groene biljartlakens accept abel vinden ( maar zich ook zorgen maken over het uitsterven van de bijen) vinden dit maar niets.
Natuurorganisaties hebben er minder moeite mee dat er minder gemaaid wordt. Dat komt de biodiversiteit ten goede, als je het goed doet tenminste. Wil je niet alleen bezuinigen , maar echt wat doen aan de biodiversiteit en de omwonende burgers ook nog vrolijk maken, is het misschien leuk om in het kader van het 10 jarig jubileum nog eens te kijken naar de klaprozen- en orchideeënvelden die er in 2007 en 2008 door de wijkraad samen met de Heimanshof ( sinds 2011 onder beheer van Stichting MEERgroen) zijn aangelegd aan beide zijden van de IJtocht tussen het Haarlemmermeerse Bos en het huidige Willem Alexander zwembad : In totaal 20 vakken van samen 2.5 ha.
Reeds 10 jaar houden we daar als natuurorganisaties de vinger aan de pols om te zorgen dat het elk jaar weer een lust voor het oog wordt , maar ook een schuilplaats en voedsel bron voor vele insecten en dieren. Dat vereist bv elk jaar dat er gewacht wordt met hooien tot het zaad rijp is en gevallen en dat daarna de grond weer rul gefreesd wordt zodat de akkerkruiden kans hebben om weer te kiemen. Dat gaat nu al 10 jaar goed, waarbij MEERgroen om de 5- 7 jaar uit eigen middelen sommige stukken bij zaait.
Wat er ook nodig is, is om plaagplanten zoals distels en zuring terug te dringen. Anders nemen die het beeld over en zaaien zich zover al de wind hun zaad mee neemt uit. Dat werk gebeurt elk jaar in juni als de grootste bloei voor bij is: in 2010 was het een bijna onoverzienbare berg van 30 m3, en jaar op jaar hebben we die berg verkleind zodat er dit jaar slechts 1 m3 vrijkwam! Helaas moeten we constateren dat niemand uit de om liggende wijken bereid is geweest om hier al die jaren aan mee te werken , dus doen we het met stagiaires uit Heemstede, een bedrijf uit Amsterdam en zelf maar elk jaar.
Het resultaat is er wel naar. De paarse rietorchissen staan er met 10.000 goed bij, de honderdduizenden gele ratelaars en de pastel kleurige moeraswespenorchissen – inmiddels ook tussen de 50.000en 100,000 (foto). Hier en daar massaal het zeer zeldzame spiegelklokje. Vooral op de voedselarme stukken. Wie van wilde planten houdt moet er zeker gaan kijken. Het is een lust voor het oog.
Jammer is alleen dat er zonder enig voorafgaand contact door aannemers die een hoogspanningskabel aan het aanleggen zijn 6 van de 20 vakken volledig verwoest zijn ment ijzeren rijplaten en grote machines. En of er in het plan ook een optie zit om de schade te herstellen weten we ook niet. Nu de bloemen midden in de bloei verwoest zijn voor ze zaad hebben kunnen maken, gebeurt dat niet meer uit zichzelf. Er moet nu weer gefreesd en bij gezaaid worden.
Voor meer informatie:
Franke van der Laan, Heimanshof/MEERgroen; info@stichtingmeergroen.nl